Gazeteciliğin geldiği ibretlik durum içler acısı.
Bu ucubelere “kötü gazeteci” demek bile iltifat.
Çünkü gazeteci değiller ki kötüsü olsunlar. Takla atmaktan soru soramıyorlar.
Aslında işleri o kadar zor ki, Reis, bu gün “ak” dediğine yarın “kara” diyor ya, bazen en son ne dediğini yakalayamamak ve açığa düşmek gibi acınası bir dertleri var.

Damat, “Mckinsey’e karşı çıkan ya cahildir ya da vatan hainidir!” dedi.

Gazeteciler aynı minvalde yazılarını köşelerine döşediler .
Yorumcu hanımlar ve beyler bu görüşe uygun yorumlarını yandaş tv’lerde dile getirdiler.

Ancak gel gör ki kendi kamuoyu bile bu girişime karşı çıktı..
“Koskoca Devlet, şirket mi ki McKinsey’e danışıyor.” Dediler.
Ertesi gün reis  Mckinsey’e postayı koydu.
Oysa henüz yorumcuların pro-McKinsey yorumlarının mürekkebi bile kurumamıştı.
Hepsi fırdöndü gibi döndüler.
Eller klavyede gözler ve kulaklar reis’in sesine kitlenmiş.

Bu zamanda gazetecilik (!) zor zanaat!