Bu başlık altında; ‘Bağımsız Gazetecilik’ tarafından kurulduğu 2002 yılından, Demirören’e satıldığı 2010 ortalarına kadar Vatan Gazetesi’nde çizdiğim siyasi karikatürleri içeren bir arşiv bulunuyor.. Vatan Gazetesi el değiştirdiğinde “ilk kapının önüne konulan!” gazeteci ben oldum.. Karikatürlerin çoğunun altında, çizdiğim gün yazdığım birer ikişer paragraflık kısa notlar bulunuyor.. Beni kovarken, “Valla ekonomik olarak çok zor durumdayız. Yoksa siyasi bir nedeni yok! ” demişlerdi. Sonra Mine Kırıkkanat’ı kovdular. Necati Doğru gitti. Sonra Can Ataklı, Mustafa Mutlu.. Böyle boş kalınca düşündüm. Biz bu bir kaç kişi ne para alıyormuşuz ki gazete bizi masraftan düşünce batmaktan kurtuldu. Hala yaşamaya devam ediyor!.. Yazıklar olsun bize! Kaç kişinin ekmeğiyle oynuyormuşuz az kala..
Ya dünya bu siyaset denen şeyi bilmiyor ya da biz acayip bir siyaset devrimi yapmak üzereyiz. Sağın solun kaynaşıp karışması uzaktan iyi birşeymiş gibi görülse de bütün partilerin aynı siyasi merkezde toplanma eğilimi uzun vadede fukaraya gaz yapar. İnsan aynı zamanda hem Sosyal Demokrat hem de milliyetçi muhafazakar olur mu?.. Aklı başında siyasi terminolojide, Müslüman solcu, Sosyalist dinci, Dindar Cumhurbaşkanı, hangi fasıllarda geçer? Hehey de heheyy!
Kimi doğru buluyor kimi yanlış.. Ama siyaset hiç bu kadar kemiksiz olmamıştı sanki.. Hedi seçmenin kararsızı bir miktar anlaşılır da, adayların bu denli “kararsızlığı” görülmüş birşey midir acep?
At çatlaması..
Cumhurbaşkanlığı için CHP’nin, AKP ile üzerinde mutabık olabileceğini hemen hemen beyan ettiği tek AKP’li isimdi Şener.. Erdoğan, Gül’de ısrar ederek dört ağır ‘kurucu’ toptan biri olan bu tampon ismi harcamış oldu. AKP seçimden sonra devam edecek Çankaya Sorununu ‘milletvekili kaybetmeden’ halletmenin cinliğini mi yapıyor” diye de sorulabilir ama değil.. AKP, Şener gibi bir şansı fena harcadı. Buna Kasımpaşa’da “Satış” da derler.. Olay bu!.. VATAN-02.06.2007
Sadece “Aday” olamayanlar değil, adaylık sırasını beğenmeyenlerin salvo atışı başladı..
Küskünler
Demokrat parti yeniden..
“Değişim” gelişim’in dinamosudur. Elbette değişim olmadan gelişim de olmaz. Ama değişim ile “kemiksizlik” birbirine karışırsa, “dik duruş” kaybolur… insan; ne taraftan zorlanırsa, diğer tarafa devrilen bir yığıntı haline geliverir. iskelet kaybolursa ayakta durmak için payandalar gerekir. “Dik duruş” tabiri anlamını yitirir.. Bu devrede “yiginti” oyuna girer. Oyun tatsızlaşır, ofsaytlar, fauller, penaltılar… off!..
Üzerine bastığı platform değişince insan da değişiveriyor nasıl da.. Diy mi ama!..
Dinamik web sitesi..