Bu iktidar döneminde, iyi yapılan ender birkaç işten birinin, “cenaze kaldırmak” olduğunu herkes söyler.
Ahir ömründe ister varlık ister açlık, kıtlık içerisinde  ömrünü tamamlamış olsun, vatandaşın toprağa kavuşma sürecinde, belediyelerin marifeti ile ‘Merhumun konutunun önüne tente’den başlayan ve tıkır tıkır işleyen bir sistemle, kefen takımı, dayama tahtası, baş gönderi, ayak ucu tahtası.. bir de bakmışsın hoop üstü örtülmüş, ruhuna el fatiha.. Hepsi bir iki saat içerisinde işlem tamam.
O kadar çok ve üst üste deprem felaketi yaşadık ki, korkarım ona da şerbetlendik! Yönetimiyle, vatandaşıyla, bilim adamlarının “Aha da şurada deprem olacak!” diye bilfiil yer işaret etmelerine rağmen tek bir önlem almıyoruz. Ranta dönüşmüş “Deprem dönüşüm projeleri”, “Belediyelerin bu binada oturulamaz!” raporlarına rağmen oturma ısrarlarımızla birleşiyor ve gelsin facialar.
Şimdi muhalefet haklı olarak soruyor: 1999 Ağustos’tan bu yana çeşitli doğrudan ve dolaylı yollarla toplanan Deprem bağış ve gelirleri nerede? Ne için kullanıldı? Neden önlem almak için kullanılmadı?
Bunun cevabını yine bu iktidarda maliye bakanlığı yapmış, bu sorunun cevabını en iyi bilen iki kişi yanıtladı.
Dönemin Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, deprem paralarının duble yollara harcandığını açıklamıştı. Bir önceki Maliye Bakanı Kemal Unakıtan da “Bu vergiler deprem için getirilmiş olsa, alınır biterdi. Bütçenin ihtiyacı olduğu için toplandı, milleti aldatmanın alemi yok” demişti.
Otoyol elbette bu ülkenin acil ihtiyaçlarından biri. Tabi ki yapılacak. Ama öncelik diye bir şey var. Öldükten sonra mezara otoyoldan gitmesek de olur.
***