Bu başlık altında; ‘Bağımsız Gazetecilik’ tarafından kurulduğu 2002 yılından, Demirören’e satıldığı 2010 ortalarına kadar Vatan Gazetesi’nde çizdiğim siyasi karikatürleri içeren bir arşiv bulunuyor.. Vatan Gazetesi el değiştirdiğinde “ilk kapının önüne konulan!” gazeteci ben oldum.. Karikatürlerin çoğunun altında, çizdiğim gün yazdığım birer ikişer paragraflık kısa notlar bulunuyor.. Beni kovarken, “Valla ekonomik olarak çok zor durumdayız. Yoksa siyasi bir nedeni yok! ” demişlerdi. Sonra Mine Kırıkkanat’ı kovdular. Necati Doğru gitti. Sonra Can Ataklı, Mustafa Mutlu.. Böyle boş kalınca düşündüm. Biz bu bir kaç kişi ne para alıyormuşuz ki gazete bizi masraftan düşünce batmaktan kurtuldu. Hala yaşamaya devam ediyor!.. Yazıklar olsun bize! Kaç kişinin ekmeğiyle oynuyormuşuz az kala..
TOBB Başkanı Rıfat Hisarcıklıoğlu, üç lideri elele tutuşturdu.. Resim çektirdi.. Ertesi gün pişman oldular tabi.. Kimi “basiretim baglandı” dedi kimi o atmosferde reddedememe mazeretine sığındı.. “Tuttum, yine tutarım!” diyen çıkmadı.. Alt tarafı birbirinin elini tutmadı mı bu arkadaşlar yaa!.. Bu pişmanlık niye?..
Futbol, sonuç (skor) oyunu diyenler ne kadar doğru söylemişler. Son birkaç dakikada ortaya çıkan performans farkı nelere kadir..
Gökten altın yağsa ilk düşen başımızı yarar, ikinciyi zaten göremeyiz…
Kötüleri evcilleştiriyoruz. Yavaş yavaş kötünün de iyi olabileceğine alıştırılıyoruz. Üstelik farkında olmadan yapıyoruz bütün bunları… Bir yıl, iki yıl geriye bakarak anlayamıyoruz.. Hafızamız zayıf. Çok daha fazla hatırlamamız lazım..
Koskoca Topkapı Sarayının kendisi sahtesiyle degistirilmiş se de şaşmam artık
Bu kuleler yapılınca, 4 levent halkı kulelere taşınmayacağına göre, yeni gelenlerle birlikte o yollara nasıl olacak da bir arada sığışacaklar, merak ediyorum..
Baba, ki biz karikatürcüler çok severiz kendisini.. isteriz bi kere daha gelsin, binsin gırata şapkasını sallaya sallaya, ehey!.. Gendimiz için bişey istiyorsak namerdiz!..
sınıfsız bir dünya istemekten geçtik gayri.. sınavsız bir dünyaya fitiz..