Mizahın altının bile ‘gerçekle’ oyulduğu bir siyasi dönem yaşıyoruz.
“Hayatı maaş alarak geçmiş bir baba-oğul olarak, Almanya’da milyonlarca Euro’luk mülk alacak parayı nereden buldunuz” sorusuna hazretin cevabına bakar mısınız!
“Türkiye’deki mülkleri satarak!..”
Peki arkadaş, Türkiye’de sat sat bitmeyen bu kallavi mülk yekûnu jelibon rezervinden mi geldi?
…
Tamam diyelim ki öyle! Sebep ne?
Yani yurt dışına sermaye taşıyanlara çuval dolusu küfür eden biri olarak bu Almanya’dan mülk alarak, hatta şirket kurarak sermaye aktarmanın sebebi ne?

“Oğlum Ahmet, Almanya vatandaşlığı almak istiyor da ondan!”
Öyle bir mazeret ki kabahat solda sıfır kalır!
Yahu senin oğlun milletvekili değil mi?
Milletvekili olurken bu vatanın çıkarlarını herşeyin önünde tutacağına namus yemini etmedi mi?
E, Almanlar vatandaşlık verirken lades kemiği mi kırdırıyorlar?
—

Sorun kafandaysa yaşadığın yeri değiştirerek sorundan kurtulmuş olmazsın.
Sadece, sorunu yeni gittiğin yere de taşımış olursun!

Hani bu Anayasa’ya, darbecilerin Anayasası diyorlar ya!
Hani değişmeli diyorlar ya!..
Hani bu yüzden bu Anayasa’ya uymuyorlar ya!
Matematik yalan söylemez!
Gelin işin gerçeği nedir birlikte bakalım.

1982  Anayasa’sı, 177 maddeydi.
Bir kere, 23 maddeyi attılar, madde sayısını 154’e indirdiler!
İlk 4 madde zaten dokunulmaz! Kaldı mı 150 madde…
Bu 150 maddenin 121’ini evet 121’ini değiştirdiler.
Bu değişikliklerin hemen hemen tamamı da esas olarak 2010 ve 2017 referandumlarında AKP iktidarı tarafından yapıldı.
Peki, neredeyse hallaç pamuğu gibi attığınız, değiştirmedik yerini bırakmadığınız bu anayasa, hala size uymadıysa yenisine kuş mu konduracaksınız?..

Hayır, derdiniz bir türlü ilişemediğiniz ilk 4 madde mi?
Açık konuşun kardeşim! Bu millet açık konuşanı sever!
Biz gittiğiniz her yere taşıdığınız ‘kafanızın içindeki derdi’ bilmiyor değiliz!
—

“Babanı kandırıyorlar, bizi de yakacaklar seni de yakacaklar!” demiştim, “Bilal’e açık mektup” başlığıyla, yıllar önce yazdığım bir mizah yazısında.
“Parasız diktatörlük olmaz. Bizim Rusya gibi yer altı madenlerimiz, Azerbaycan gibi doğal gazımız, Suudi Arabistan gibi petrolümüz yok. Onlarda olur, bizde olmaz!.. Bizim madenimiz yer üstünde. Bizim madenimiz yetişmiş insan gücümüz. İhracat yapan üreticimiz!… Hele onları da kaçırırız evdeki bulgurdan da oluruz. Bizi dinlemiyor. Babanla bir de sen konuş!” demiştim.
Olmadı!
Galiba Bilal benim o yazımı okumadı.
Babasını kandırdılar.
Hayır, yer üstü madenini de kaybettik!
Bizi de yaktı, kendisini de yaktı!..
Ah Bilal Ah!

Alây-ı vâlâ ile haber manşetlerine malzeme ettikleri o koskoca “çete” iddiası çöktü.
Hem de öyle çöktü ki, hakimler çete ya da örgüt kelimesi geçen her satırın karşılığına ‘beraat’ kelimesi yazmak zorunda kaldılar. Çünkü ‘sonu’ doğru hesaplanmadan ortaya atılan “çete” ya da “örgüt” suçlaması, zar zor bulabildikleri itirafçıları da vurmaya başlamış ve  onları da hızla çözülmeye doğru savurmuştu.

Örgüt suçlaması ile hücrelere doldurdukları ve hayatlarının en verimli zamanlarını yok ettikleri “olmayan çetenin mensuplarını” beraat ettirdikten sonra evlerine salamazlardı. Salmadılar da..
Çeteden beraat ettirdiklerine  “rüşvet” suçuyla hapis ve memuriyetten men cezaları adeta serpiştirildi.

İngiliz siyasetçi ve tarihçi Lord Acton’a ait şu sözü bir kez daha hatırlayalım.
“Güç yozlaştırır, mutlak güç mutlaka yozlaştırır!”

İnsanlık tarihi büyük bir nehir gibi ileriye doğru akar.
Bu büyük nehir, içerisinde felsefeden sosyolojiye, dinden teknolojiye yaşama dair her şeyi ileriye doğru taşır. Bazen bu nehrin menderesler (büklümler) meydana getirmesi, yukarıdan bakınca sanki akışın geriye döndüğü hissi yaratabilir. Hatta bu sanrı ile ismi “Ters akan” konmuş akarsular bile vardır ama ‘ters akan’ tek bir akarsu yoktur!..
Bugün, bizim de içinde olduğumuz dünyanın bazı ülkelerinde, demokrasinin geriye doğru akıtılma çabası beyhude bir zorlamadan ibarettir.
Başarı şansı yoktur!..
Gördüğümüz yeni bir menderestir, hepsi o kadar!