Agos Gazetesi Yayın Yönetmeni Hrant Dink, alçakça bir saldırı sonucu hayatını kaybetti. Öldürüldüğü gün yayınlanan yazısında “…Güvercin ürkekliğindeyim. Önüme arkama göz takmışım.. ama biliyorum ki bu ülkenin insanları güvercine dokunmaz…” diyordu. Yanılmadı aslında.. Milyonlarca yurttaşın ayaga kalkması gösterdi ki “Güvercine dokunanlar” bu ülkenin insanları değiller..

Güle Güle Hrant…

Trabzon.. şehirlerin anası Trabzon.. Bu gün Avrupa Başkenti seçilen şehirler yokken vardı Trabzon.. Bu mesele Trabzon meselesi değil.. Bu meseleye Trabzon meselesiymiş gibi bakmak hedef saptırmaktan başka bişey değil.. Elbette yöneticilerinin kusuru var.. Ama sadece o mu?..

Adam asma nasıl bir nezaketle eşleşebilir ki?.. Canlıya, onun hayat hakkını elinden almaktan daha büyük bir kabalık yaılabilir mi? “Nezaket” ve “idam” gibi skalanın iki ucunda bulunan kelimeleri eylem olarak yan yana kullanmak nasıl dangalakça bir felsefeye sahip olmayı gerektirir. Hiç olmazsa “İdamı kurallarına göre yapın!” demek varken.. Suçlu kim olursa olsun ölümüyle dalga geçmek, kendi insanlığını asmak değil midir?..