Etrafımız suç ve suçlulularla kuşatılırken, neredeyse suçu öven, suçluyu ve silahı sevimlileştiren dizileri kollamayı “sanata saygı” ile karıştırma enayiliğine düşmeyelim. Gelişmiş toplumsal kurguda, polisin belindeki tabanca bile gösterilmez gizlenir. Sebebi basittir. Düşünmek gerekir..
Ümran Ertok’un Frankfurt’ta sahneye koyduğu bir oyunun afişi..
Acarkent davası davacıların yoğunluğundan ötürü nikah salonunda görüldü.
Nihayet yağmur geldi-2
sessiz ve derinden..
..yorum yok..
Kızılderili reisin tarif ettiği “paranın yenilecek birşey olmadığını” anlayacağımız noktaya çok fazla kalmadı anlaşılan.. Ha gayret!..
1999 Yalova depreminden sonraki günlerde, insanlar evlerine giremez, duvarlarından korkar hale gelmişlerdi ya.. İşte tam o zamanlar, bilim adamlarından biri, “Deprem korkusuyla yaşamaya alışacağız” diye bir söz etmişti. Herkes, bu korkuyla yaşanır mı diye itiraz etmişti bu bilimadamı’na.. Sonra baktık ki, demrem korkusu yaşamımızın bir parçası olmuş, kanıksamışısız bu korkuyu, içselleştirmişiz.. Hatta artık komisyonlarına bile gerek duymaz hale gelmişiz.. Maşşallah!..
Dink Soruşturması Gittikçe karışıyor..
Samsun Emniyet Müdürlüğünün Say ocağında, Ogün Samast ile hatıra fotoğrafı çektiren görevli polis ve jandarmaların görev yerleri değiştirildi..