Klasik sahne sanatlarında, karnından konuşarak kukla gösterisi (show demek daha uygun aslında) yapanlara vantrolog deniyor..

Sanki “emekli” ikinci işi keyfinden yapıyor. 25 yıl çalıştıktan sonra kim gezip eğlenmeyi dinlenmeyi elinin tersiyle bir yana itekleyerek yeniden çalışmaya soyunur. Tabiki “buna ihtiyacı olan.” Daha da açıkçası aldığı emekli maaşı değil “bir çorba bir hırka” karnını doyurmaya bile yetmeyen.. Trilyonlar yanlış hesaplarla bir kalemde savrulurken, sanki açlığın cezasını ödercesine en kolay yakalananın ensesine biniliyor.. En zayıf halka EMEKLİ!.. İnsafınız yok mu?..

Dünyaca ünlü müzisyen “Bütün kad›nlar sat›n al›nabilir!” diye bir laf eder. Bir davette; Kraliçe, Müzisyen’e “Ay›r›m yapmam›fls›n›z buna ben de dahil miyim?”diye sorar.. Müzisyen yan›tlar: “Elbette!”. Kraliçe hiddetlenir. “Benim, hanlar›m hamamlar›m, topraklar›m, herfleyim var. Kaç parad›r ki beni sat›n alabilsin?” diye kükrer.. Müzisyen sakin yan›tlar.. “Bak›n! Prensipte anlaflt›k bile. S›ra pazarl›kta!”.. Bu f›kray› neden mi anlatt›m!.. Bilmem!..

“Oldu mu ya şekerim!”
Semih Balcıoğlu, bizden bir önceki kuşağın son birkaç temsilcisinden biri. Karikatürü hem çizen hem yöneten uluslararası bir usta. Tür mü değişti, tarzlar mı değişti nedir, gidenlerin peşinden gelen de yok gibi sanki.. Bana mı öyle geliyor yoksa.. Gittikçe öte taraf daha eğlenceli olmaya başladı. Bu taraf ise eskiden de çekilmezdi zaten.. Yaşam için yaşamak dışında herkesin bir bilemedin iki nedeni var.. yoksa…