SOKAKTAN KOPUNCA…

İktidar siyasetçileri kendi kendilerini gittikçe halktan uzaklaştıran bir döngüye soktular.
Sokağa çıkamadıkça halktan daha çok uzaklaştılar, halktan uzaklaştıkça daha çok sokağa çıkamaz hale geldiler.
Sokağa ve halka yabancılaşan, pazara-markete çıkamayan yöneticiyi bekleyen en önemli tuzak fiyat ve gelir-gider algısının, ücret ve geçim algısının bozulmasıdır.
Etrafında sürekli milyonların, milyarların konuşulduğu bir iklime dikey geçiş yapan siyasetçiler, reel yaşamda anlam kayması yaşarlar. Onlarda ekmeğin yirmi lira, etin bin lira olmasının anlamı kaybolmuştur.  Bu yüzden, “İki ayda bir kuzu kesin, eti siz de yiyin” gibi önerilerde bulunabilirler. Ya da “Kuru ekmek yiyorlarsa demek ki aç değiller” şeklinde cümleler sarf edebilirler.
…
O halde onlardan, anlamını yitirdikleri bir sorunu çözmelerini beklemek en hafif tabiriyle enayiliktir.
Sokak ile bağlantısını kaybedenleri acilen göndermekten ve sokakla temasta olanları yönetici yapmaktan başka çözüm yoktur.
—