çocuklarımızı Tv den koruyalım -1

Hani Bolu’da bir mühendis bir at ile bir nevi gerdege girmisti ya.. Bu olaydan sonra hayvansever bir grup gidip attan özür dilemisti.. Hatta biri cezbeye gelip ağlamıştı da atın önünde hatırlarsınız.. Ulvi bir duygu, saygım var da, o başka.. Benim takıldığım bi yer var. Eziyetse bu eziyeti çekmeyen eşşek yok Anadoluda.. Bir hayvanseverim de niye gidip bir eşekten özür dilemez, niye bir eşeğe ağlayıp cezbelenmez.. Eeşek diye mi?.. Bu ayrımcılık niye?!

Hiç tatil yapmadığını övünerek söyleyen bir turizm bakanımız var. Bence iyi bişey bu.. Olaya dışarıdan bakabiliyor… Kimsenin göremediği bazı detayları görebiliyor… Artık uyumuyor da üstelik.. E bundan iyisi şamda kayısı… Ben kendisini uyurken de severdim… Sakiin, deriiin, şu tempo çılgınlarının azdırdığı kaotik atmosferde bir sessizliiik.. Mavi sularda dingin bir denizanası motifi.. E turizm de bu değil mi birader!

Akla ziyan bir durum bu!.. Disiplin değil çözümü.. Okullara kalite taşımak lazım.. Eğitime para ayırmak lazım! Televizyon programlarında toplanan bağışlarla örgün eğitimin mali altyapısını toparlayamazsınız… 18 yaşında bir fidan.. ölen de fidan, öldüren de…

Ziya Gökalp’in Camiler kışlamız, kubbeler miğferimiz, minareler süngümüz.. diye devam eden dizelerine “türbanlar paraşütümüz..” diye bir mısra eklediler fiilen.. Yanlış oldu tabi.. En çok da önceden bir sorunları olmayan türbanlı kızlarımız zarar gördü bu mısradan… Uçmak güzel bişey de bu işin bir de yere konması var.. Türkiye yıllar sonra yakaladığı bir “tek başına iktidar” şansını böyle hesapsızca heba edecek kadar lüksü olan bir ülke değil ki..