Bu başlık altında; ‘Bağımsız Gazetecilik’ tarafından kurulduğu 2002 yılından, Demirören’e satıldığı 2010 ortalarına kadar Vatan Gazetesi’nde çizdiğim siyasi karikatürleri içeren bir arşiv bulunuyor.. Vatan Gazetesi el değiştirdiğinde “ilk kapının önüne konulan!” gazeteci ben oldum.. Karikatürlerin çoğunun altında, çizdiğim gün yazdığım birer ikişer paragraflık kısa notlar bulunuyor.. Beni kovarken, “Valla ekonomik olarak çok zor durumdayız. Yoksa siyasi bir nedeni yok! ” demişlerdi. Sonra Mine Kırıkkanat’ı kovdular. Necati Doğru gitti. Sonra Can Ataklı, Mustafa Mutlu.. Böyle boş kalınca düşündüm. Biz bu bir kaç kişi ne para alıyormuşuz ki gazete bizi masraftan düşünce batmaktan kurtuldu. Hala yaşamaya devam ediyor!.. Yazıklar olsun bize! Kaç kişinin ekmeğiyle oynuyormuşuz az kala..
“..Ve geldik Kars’a!” Gariban vatandaş, “kartı bol bulunca” alışveriş sepetini dolu dolu sürmenin geçici keyfini yaşadı. üç yıl, dört yıl sonra kazanacağı paraları kazanmadan harcadı. Limitler doldu, yollar tükendi.. Sadece acil harcamalara ve kart borcuna fer yeter hale geldi. Yaprak kımıldamıyor. Sistem kendi kuyruğundan yemeye başladı.. iki yıldır kar rekoru açıklayan bankalar bu işin sonunu biraz düşünmeli artık..
Her “durum”, kendisine en fazla ihtiyaç olduğunda en yüksek “değerine” ulaşır. Mizah, en yüksek değerine demokrasi eksikken erişir. şans oyunları ve kumar’ın en fazla toplumsallaşmasının nedeni de kuşkusuz ekonomik düşkünlükle ilgili. Seçimlerin bir “bahis konusu” olması eksik kalmıştı. O da oldu. Artık vekillerimize fırdolayı parti gezme dışında bir kazanç kapısı daha açıldı. Hayırlısı olsun..
Görmeyince değil “Görmezden gelmeyi” becerince daha kolay çözebileceğiz sorunları.. Biz görmeyince sorunları çözüyor olsaydık hayat çok kolay olurdu. Hatta, “Kapatırsın okulları, maarifi yönetmek de kolay olur!”.. Ha! bir de gittikçe daha turistik bir ülke oluyoruz yahu!.. Dünya aleminin, “Bu adamlar nasıl birileri beh!” diye meraklarını yeterince gıdıklarsak turist akınına bile uğrarız.. (ne! ağır mı oldu? Hiç sanmam!)
Bize düşman lazım değil ki.. Bu konuda da kendi kendimize yeteriz evelallah!..
Kapkaç’a, otomobil hırsızlığı’na masum eylemler gibi bakmaya başladık. Trafik tıkandıkça yol verme cinayetleri arttı. Suçlu kim? Sondan başa doğru yüklem’e neden sorularını sorarak gidelim.. 3 soruda suçlular ortaya çıkıyor. ilk iki soruyu ben soruyorum, siz devam edin.. “Neden yol verme cinayetleri işleniyor?” Cevap: Çünkü yollar yetersiz?.. “Neden yollar yetersiz?” “Çünkü yönetenler yetersiz!”…
Nihayet yağmur geldi-2
sessiz ve derinden..
..yorum yok..
Kızılderili reisin tarif ettiği “paranın yenilecek birşey olmadığını” anlayacağımız noktaya çok fazla kalmadı anlaşılan.. Ha gayret!..
1999 Yalova depreminden sonraki günlerde, insanlar evlerine giremez, duvarlarından korkar hale gelmişlerdi ya.. İşte tam o zamanlar, bilim adamlarından biri, “Deprem korkusuyla yaşamaya alışacağız” diye bir söz etmişti. Herkes, bu korkuyla yaşanır mı diye itiraz etmişti bu bilimadamı’na.. Sonra baktık ki, demrem korkusu yaşamımızın bir parçası olmuş, kanıksamışısız bu korkuyu, içselleştirmişiz.. Hatta artık komisyonlarına bile gerek duymaz hale gelmişiz.. Maşşallah!..